حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : او به تو مبتلا و تو نيز به او مبتلا گشته‌ايد ، تا خداوند بنگرد تو چگونه شكر و سپاس مىگويى و او چگونه صبر و بردبارى نشان مىدهد . 122 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ به مردى از طايفه بنى فهد بر خورد كرد كه غلام خود را كتك مىزد . غلام مىگفت : به خدا پناه مىبرم و مرد دست از كتك زدن او بر نمىداشت ، تا آنكه چشم غلام به حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ افتاد و گفت : به محمّد پناه مىبرم . مرد دست از زدن او برداشت . پس رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : به خدا پناهنده شد و او را پناه ندادى ، ولى به محمّد پناه آورد او را پناه دادى ! ! با اين كه خداوند از محمّد سزاوارتر است كه پناهگاه پناهنده قرار گيرد ؟ مرد گفت : او براى خوشنودى خدا آزاد باد . حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : سوگند به كسى كه مرا پيامبر بر حقّ برگزيد ! اگر چنين نمىكردى به صورت در آتش مىافتادى . 123 - امام كاظم عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : حضرت سجّاد ، زين العابدين عَلَيْهِ السَّلَامُ بنده مملوك و غلام خود را كتك زد ، سپس وارد منزل خود شد و تازيانه‌اش را بيرون آورد و بدن خود را برهنه نمود و سپس به مملوك خود فرمود : علىّ بن الحسين را تازيانه بزن ، غلام امتناع ورزيد ، پس حضرت پنجاه دينار به او عطا كرد .